Zifiri karanlığa gömülü yüreğim,
Zehri karanlıkta boğulacak gibiyim.
Bir bakışın var yüreğinde hazan yeriyim,
Kır papatyaları sana veda edeyim.
Kalabalığın içinde enkaz kalıntısı gibiyim,
Ruhumu dağladığın dağların sert baharıyım.
Kollarında özlemin kelepçesiydim,
Şimdi ayaklarında hasret prangası gibiyim.
Ağaran sakallarım umutsuzluğunun habercisi,
Çatlayan dudaklarımda yokluğunun isi.
Her yanımda sessiziliğinin hecesi,
Kır papatyası vedaların eseri...
🌼🌼🌼
©ahmet_ates
A