Kırgınım işte sevgili anla.
Her gece ne olacak bu halim demekten kendimi yedim bitirdim.
Beni anla diye neler yapmadım ki ama bu olanların tek sorumlusu benim.
İsteseydim seni o zaman silebilirdim aklımdan ama bunu yapmadım. Kendimi kendimle vurdum.
Bunun bedelini ağır ödüyorum. Artık herkese küstüm sevgili çıkmıyorum dışarı , içmiyorum çayımı , hatıralarımızın olduğu caddeden dolaşmıyorum.
Sen demiştin ya yeter artık diye işte o gün vazgectim ben elimde olan herşeyden
Kalbine kök salmak isterken kendimden vazgeçtim be sevgili. Şimdi ise bir kalemim birde kağıdım var. Yaşanılanları, yaşanmayanları , hayallerimi , umutlarımı yazacak kadar.
Zaten benim herşeyim sendin başkada bişey yoktu.
Artık haklı çıkmayı bile umursamıyorum sevgili
Yoruldum anlaşılamamaktan...
Bu yara ne zaman kabuk tutsa kanattım
Kendimle olan savaşlarımın sonu yok.
Saç sakal birbirine girmiş
Gözlerim uykusuzluktan kızarmış
Senin için çırpınan bu adamı duymadın ya sevgili KIRGINIM sana anla
B