Karanlık bir örtü gibi sarmalamış beni
Hüzün şevkatsiz ve merhametsizce
Yoğun duygulara tutsak olmuşum
Bir yerlerde kalakalmış hıçkırıklarım
Kimsesizlik sahiplenmiş beni
Derinlerde bir haykırış,bir sitem
Bir şeyler kırılmış,yapıştıramıyorum
Gecenin gündüze kavuşma sevdasının İmkansızlığıdır; yaşama dair umudum
Hayattan ne umduğumu dahi; unuttum
Bir, şansızlığım unutmadı beni; bir de, hoyrat zaman
Yıllar çok hırpaladı benliğimi nasılda yorgunum, yaşamaktan
Belki de; yaşamak için savaşmaktan
Kırgınım ben hayata herkese ve herşeye
Ben en çokta kırgınım aslında kendime!
Anlatmak istediğim çok şey varda
Kalmadı anlaşılamadıkça anlatma isteği bende
Kırgınım hiç duyuramadığım sesime
Azalan zamanıma inat, azalan benliğimi fark edemeyişime
Yaz gelse bile hep sonbaharda kalışıma
Kızgın değil kırgınım sadece Kendime...
©alala
A