Anlatamıyorum kimseye kırgınlığımı
Nefesimi kesse de atamıyorum dışarı
Acılar tümör gibi büyürken içimde
Ben çaresizce susuyorum sadece
İçimdekiler kussam da geçmeyecek gibi
Şimdi olduğum yer uçurumun dibi
Kızgınlık geçer , kırgınlığın olmaz telafisi
Bilmesen de sözlerinle çok kırdın beni
Ağızdan çıkan kelimeleri alamazsın geri
Aynı yaydan çıkan ok misali
Ne gidebiliyorum ne de kalabiliyorum şimdi
Bir yanım istiyor , diğer yanım affetmiyor seni
Ben yoruldum ifade etmeye kendimi
Şüphelerle sen doldurdun hep içimi
Öyle bir yerden kırdın ki güvenimi
Işte o zaman başladı içimde sen depremi
Kırılmaya alışığım, ya da alıştım gibi
Sadece aynı yerden kırman dağıtıyor beni
Ben hayatımın merkezine koyarken seni
Sen hep toparlandığım yerden dağıttın beni
Şimdi içim dolu bir dert treni
Ne gelmeni istiyorum ne de gelmemeni
Böyle seveceksen hiç sevme beni
Daha fazla dağıtma , bari sen topla beni
E