Yeni doğmuş daha elini yüzünü
yıkamamış bir çocuktu gök yüzünde
bulutların üzerin de salıncak binerdi
kuşlar eğlence peşindeydiler.
Etrafında isli bacaların aldırış etmezdi sisli
bacalar yer yüzünden seyrederdi olan bitene
seyirci konuk misafiriydim.
bulutların kanatları altında
el bebek gül bebek büyümüştü büyütmüştüm
Maviyi toz bulutları döktü silme silme
akıttı can damarıma kadar tan yeri
ağardı
Bilmediği yaralar açtı yüzümde
kapanmayan mavi ile ilişiği kesilmişti artık
rüzgarında havalanırken simsiyahtı
karanlığa gömülmüştü kırık aynamın
Soluk benzi ölüme susardı
Buzlarla çevriliydi atık benzim
Kırıldıkça saçımın her teli
parçalara ayrıldı saçaklarım
Bölündü uykusu gecenin
günahlarımı taşıdığı evrene özür
borçluydum artık.
Son nefesini vermenin ne demek olduğunu
bilir di gülüşünü kaybedenler..
Artık uzaklara giderken son
yolculuğunda kokusunu bırakmıştır
ölüme.
©ebrulimsi5
E