Yeni doğmuş daha elini yüzünü
yıkamamış bir çocuktu gök yüzünde
bulutların üzerin de salıncak binerdi
kuşlar eğlence peşindeydiler.
Etrafında isli bacaların aldırış etmezdi sisli
bacalar yer yüzünden seyrederdi olan bitene
seyirci konuk misafiriydi
bulutların kanatları altında
el bebek gül bebek büyümüştü
Mavi...
Bilmediği yaralar açtı yüzünde
kapanmayan mavi ile ilişiği kesilmişti artık
rüzgarında havalanırken simsiyahtı
karanlığa gömülmüştü kırık aynamın
Soluk benzi ölüme susardı
Buzlarla çevriliydi atık benzi
Kırıldıkça saçımın her teli
parçalara ayrıldı saçakları.
Bölündü uykusu gecenin
günahlarını taşıdığı evrene özür
borçluydu artık.
Son nefesini vermenin ne demek olduğunu
bilir di gülüşünü kaybedenler..
Artık uzaklara giderken son
yolculuğunda kokusunu bırakmıştır
ölüme.
©ebrulimsi_
E