Bilir misin yetimhanede kaç sabi,
Anne özlemiyle ağlar, her an kalbi kanar,
Bir ağıt yakar yürekler, sessizce inler,
Geceyi gözyaşlarıyla yıkar, hüzünle dolar.
Bilir misin huzur evinde kaç ana,
Evlat hasretiyle, umutlar paramparça,
Bir ağıt yakar, sessizce, gözleri yaşlı,
Bir son arar, kederle dolu bu dünya.
Yetimhanede yankılanır dram, her köşede,
Anasız çocuklar, sevgiye hasret, çaresiz,
Bir ağıt, bir hüzün, dolanır dillerde,
Her gözyaşı, her çığlık, içimizi deler.
Huzur evinde analar, yalnız ve bitap,
Evlat hasretiyle, intihara meyyal,
Bir ağıt yakar, yürekler paramparça,
Bir umut arar, son bir kez kavuşmaya talip.
Bu dünya zalim, acılarla bezeli,
Yetimler ağlar, analar susar,
Bir ağıt yankılanır boş duvarlarda,
Bu hasret, bu özlem, içimizi dağlar.
Kara gecelerde yankılanır feryad,
Bir ana ağlar, evlat yitip gider,
Bir sabi anasız, yalnızlığa mahkum,
Her ağıt bir hüzün, her hüzün bir kader.
©mertyzc
M