Kuvvet kalem kağıt, fikir dik yokuş,
Haydi mısralarım, biraz sen konuş,
Bir arz-u hâl varsa, mısralara dök,
Metânet insandır, mevcûdiyet gök...
Kalemin güçlüyse, haydi ez beni,
Gocunmam şiirle, gelen savaştan,
Lâkin unutursan, eğer ezberi,
Yol alırsın artık, sen de yavaştan...
Üslup önemlidir, en mühim saygı,
Ben kötü konuşmam, kelâmım böyle,
Olmasın içinde, bir ufak kaygı,
Vazgeçmek istersen, çekinme söyle...
Budur son sözlerim, hep şiirle kal,
Doğruyu bulmanı, inan isterim...
Ve ne yazıktır ki, şu mısralarım,
İnsanlığa olan, kırık hislerim...
©frespiritt
F