Sandığınız kadar mutlu değilim arkadaşlar
Ayakta duramıyorum sırtımda bir taş var
Konuşmak gereksiz gelir hep yeniden sessizlik başlar
Sen anlamasan bile emin ol beni yalnızlar anlar
Tekrar yeşerir umutlar başlar gereksiz bir fırtına
Binlerce dert döktüm sigaramın bir fırt'ına
Bu nasıl sevmektir söyle Allah'ın aşkına
Gözümden akan her yaş bir taş ekler sırtıma
Yazamamak nedir bilir misin aldığım her nefes kalemken
Sen orada mutlu musun benden bu denli uzakken
Geçmiyor seneler seninle,sensiz yaşamaya alıştım ben
Bir gün özledim dersen eğer bu defa ben kaçarım senden
Sana yazdığım tüm şiirleri gardırobuma tıktım
Sana ulaşmaya çalışmaktan,seni sevmekten bıktım
Sana yazdığım her şiirin her kelimesi kırık
Sana harcadığım her yılı ortasından kırdım
Her gemi dönmüyor geri ayrıldığı limandan
Bekle biraz seni unutmaya daha zaman var
Ben hala suçluyum sense bir gardiyan
Gidiyorum senden doldu artık vardiyam
Seni unutmak için hayalinden kaçarım
Solmuş sonbaharda çiçek gibi açarım
Bilmezsin sen şiir yazmakta bir sanattır
Sanatı kirletmek emin ol sana günahtır
Acılarımın üstünde açan bir kardelen gibiyim
Mecnun diye biri var ya ben bugünkü haliyim
İzmarit kokan hırkamla sokaklarda gezerim
Böyle bir aşkın eminim hiç yoktur ederi
Sağım solum yalan dolan inanamıyorum kimselere
Bir çocuk gibi inandım yüzündeki yalan gülmelere
Her gün seni görebilmek için yalan söylemiştim anneme
Haksızlık yaptığım anladım değmezsin sen sevgime
©
H