Mechule giden bir gemiydik
kırık yelkenli ama umutla yüzen
hayallerimiz rüzgarımız oldu
onlarla yönümüzü bulduk..
kimi zaman kaybolduk,
kimi zaman sevinçten havalara uçtuk
aynı hayallerlede dibe vurduk
sonumuzu bulduk...
Sevinçten yoksun kurak,
sevgisizlikten küçülmüş
bir adada açtım gözlerimi, yaralıyım..
Kimseler geçmedi bir başıma
ışıksız , havasız ,karanlıkta
sensizliğe sevgiziliğe tutsağım..
ne bir umudum kaldı artık
ne ağlamaktan gözyaşım
ne başımı yaslayacak bir omuz
ne de sensizliğe alıştım...
senden geriye sadece
bir kum saati kaldı
çevirdikçe kum değil
yaşadığımız güzel günler aktı..
belkide hepsi yalandı
olsun o günler silikte olsa
bizimdi yada benim hatıralarımdı..
Çaresizlik içinde bekliyorum
belki dönersin, hiç olmazsa
sevginden aşkımızdan
yaşamam için bir parça
daha getirirsin diye..
ama nafile...
güneş okyanustan öte uzakta
sen ise anılarımın tozlu
sayfalarında kaldın...
Senden kalanlarla kendime
kırık yelkenli bir sal yaptım
uzaklaşmalıydım senden
bana bakmayan gözleriden..
artık benim için atmayan
bir başkasınla heyecanlanan
ihanetten yosun tutmuş kalbinden...
Belirsizliğe kürek çekiyorum
eskiden söylediğin seni seviyorumlar
azgın dalgalar oluşturmuş
üzerime geliyorlar sonum olmak için..
artık kurtulmalıyım vazgeçmeliyim
senden , eskiden canım olmuş
dibe vurmuş bitanemden..
kaçamıyorum anılardan her şey boş
belkide kaçmak istememde boş
herşey paramparça
her şey anlamsız ...
direnmek gereksiz
sana karşı koymak imkansız
boğuluyorum ama inan kalpsiz kız
sensiz ölüm bile anlamsız!!!!
©mevsimim
Ş