E

Kırılan Gururum

Hayat savurdu beni ötelere
Daha çocukken başladı benim hüznüm
15 de giydim beyaz kefeni
Kır bahçelerinde koşamadım bir türlü
Saklanacak yer bulamadım
Yaşım çocuktu hayallerim kadın
Tutunduğum tek dalda kırıktı en ince yerinden
Sarmaladi beni yalnızlığım karabasan duslerden
Geceleri tüten duman efkarimdandi
Aşkı gömmüştüm çeyiz sandıklarına
Alnıma yazılana kader deniyordu buralarda
Yıllarımı heba ettiğim adam
Bir geceye satmıştı beni
Ücretle zevk veren fahişeden
Daha mı değersizdi bu sabinin yüreği
Bir kadın vardı dudaklarından dökülen
Ilkkez çaresizdim neydi beni bu derde çeken
İliklerime dökülmüştü ihanetin koru
Hangi söz avutur du yalan sözü
Aşk nedir bilmezdi yaşamadı gönlüm kördü
Bu yüreği dağlayan adam mıydı
Hangi kitapta yazar ağlatan adamın
Allah katında güler mi yüzü
©eylull0808