Adini koyamadığım bir his var içimde
Üşümüş yanlız bir çoban misali
Karanlıkta yüz üstü bırakılmış
Vurdum duymaz kalbi kırılmış
Tutarsız davranışlarına kızmış belki
Kim bilir belki sevdiğinden ayrılmış
KÜÇÜK BIR çocuk misali ağlıyordu
Insan kendini durduramazmiydi ki
Bu serin sularin ıçine hapsolmustu belki
Yapayalnız yardım bekleyen ağa takılmış bir balık gibi
Yaşama duygusuyla çırpınıp durur
Öyle bir boşlukta hissederki kendini
Içinde korkunç bir üzüntü ama dışında boş bir gülüş...
©ilhankbs
I