Içim hep kırık dökük annem
Küçükken bizi oyuna almayınca ağlardık
Her ağladığımda senin yanında nefes alırdım
Sende beni teselli ederdin ...
Şimdi ise beni hayatlarına almıyorlar annem
Gel şimdide teselli et bu kırgın kalbimi ..
Bir oyuncak gibi oynuyor lar benimle..
Göz göre göre insan nasıl kullanır bir insanı annem ..
Alışamıyorum bunlara ..
Hayatın zorbalığına, nankorlugune
ikiyuzlulugune alışamıyorum..
Beni kuucklugume götür annem Gel yine ,
üzülme kuzum geçer de, ve geçsin annem..
H