Ben kırılmış bir bardak gibiydim, kanlı ellerimle toplamıştım kendimi.
Çatlaklar belli olsa da en azından ayakta durabiliyordum.
Belki bir daha kimse o bardaktan su içemeyecekti ama en azından dağınık değildim.
Sonra en güvendiğim tarafımdan vuruldum, geldi ve onca ay emeğimi yere fırlatarak ziyan etti.
Şimdi ise ne kendimi toparlamaya çalışıyorum, ne ayakta durmaya çalışıyorum.
Başa dönmüşlüğümle, ziyan olmuşluğumla kalakaldım...
©seyyahkiz
S