Kırılmış, odanın tüm köşesine kadar parçaları dağılmış cam vazo gibi hissediyorum kendimi.
Birileri parçalarımı topayacak,
Ama kimse o parçamın hangi acımdan doğduğunu bilmeyecek.
Bir parçam ellerine batsa, neden battığını değil, ne kadar çok kan kaybettiklerini düşünecekler.
O kırılan köşenin neden o kadar sivri olduğunu değil.
Oysa hergün onlar ruhuma batıyorlar ve akamayacağını düşünmeyeceğim kadar kanın aktığına şahitlik ediyorum.
Onlarla ölüyorum.
00:05
I