seni sensiz yaşarım ben
hergün tekrar tekrar ölümü yaşarım
sana söylediğim sözler bir bir yüreğine dökülsünde
gönlün gül bahçesi olsun
benim bu yegane hayatta ki tek derdim
sevdiğim mutlu olsun
sensiz nefes alamıyorum hergün tekrar ölüyorum
teninin kokusu yüreğime elvan elvan dolsun istiyorum.
her gece Yâr diye uyanırım en derin uykularımdan
her gece göz pınarlarım kuruyana dek ağlarım ben.
sahi sen hiç üzülmedin mi
gözlerime bakarak söylediğin cümlelerdeki
her harfi anılar olarak bana yaşatırken.
ben tükendim artık seni sensiz yaşamaktan
tükendim duygulara esir olmuş aşk
cümlelerini kaleme dökemeden bir hançer ile kalbime kazımaktan tükendim
söylesene yarim hangi tabip çaresini bulacak
kapanmak bilmeyen yürek yarasının hergün kanamasına.
garip kaldım sensiz geçen günlerde
tek tesellim seninle olan mutlu günlerden kalma tebessüm kırıntılarıdır.
uğruna canımı feda etmeyi göze alırken
arkandan göz yaşı dökmeye mahkum edildim
uğruna kalemler biterken şimdi mürekkepler yerine kan dolu Kalemler ile yazmaya başladım seni hayallerimin en uzak noktalarına.
©gecesiiri9
G