Kırsalarda kalemimi yazacağım gözyaşlarımla,
Yaşadığım mutluluğu, acıları inadına, inadına.
Kuşlar gibi uçmak istedim daldan dala,
Sevgiyle dokunmak istedim yapraklara.
Bende uyumak istedim anamın kollarında,
Yıllarca yüzüne hasret kaldım yalan dünyada.
Her gece gözyaşlarım düştü yastıklara,
Hıçkırıklar içinde girdim yatağa tek başıma.
Rüzgarların uğultusu yankılanıyor kulaklarımda,
Kim ninni söylecek, masal anlatacak bana.
Gecenin ortasında uykusuz kanlı gözlerim,
Her gece rüyamda seni sardım, sen, gördüm.
Yıllarca sordum kendi kendime bu rüyalar niye?
Ne zaman kavuşacak ellerin ellerime.
Sensizliğe sessiz sessiz ağladım yandım,
Kim silecek yaşlarımı, kim söndürecek yangınımı.
Sensiz yaşadığım yalan dünyadan tad almadım,
Sana olan özlemlerimi gözyaşlarımla yazdım.
Dön gel anam dön gel diye dağlara haykırdım,
Dağlar, taşlar sesimi duydu, bir sen duymadın.
Çalınca kapının zilleri uzun uzun sen geldin sandım,
Ben yalan dünyada, sen kara toprakta yalnızdın.
Kuşların sesinde aradım senin oğlum diyen sesini,
Dönmesende pencerlerde bekleyeceğim seni.
Ne hasretim diner, nede içimdeki yangın söner,
Sabo der ki solmasın daldaki yeşil çiçekler.
Sensiz geçse de günler, aylar, yıllar, mevsimler,
Umudum var bir gün seninle yaşayacağım beraber.
Senden bana geriye kalan umut, mutluluk ve sevgi,
Tanrıdan tek dileğim bir kez olsun öpeyim ellerini.
Kahkaha attılar, alaylı gözlerle baktılar aldırmadım,
Sensiz geçsede yıllarım hep seninle yaşadım.
Kaderin dediler sensiz yaşadığım hayata,
Masal anlatmayın anasız yaşayan çocuğa.
22.09.2016 Ankara.
©kartalsabo
K