E

Kış Gibi

Özlemin tohumuna saklanmış çiçekler 
birikti sademler ahuzar hallerle 
sırasını bekledi soldu mevsiminde 
Açacaktı oysaki kızıl büyüsü! suçlarımda 
hata kurbanı tesellimin ucu görünmez karadır.
Bulutlar geçmiş üzerimden 
sırt sırta düşmüş dara yanlışlar desen 
almamış dersini inandıysa hemen
tutulduysa  kara sevdaya artık sığmaz
kabına...
Unutur  eğri doğrusunu araştırmaz da yalpalar tahterevallide evcilik oynar bebeğiyle..
üşür yaşı genç daha  ağrıyor kalbi derin atıyor baksana.Titriyor sesi haziran güneşi kasıp 
kavursa da yaz günü yazıyor methiye.
yağmur ıslatsa da umursamıyor
bile dolu gözleri ışık saçıyor etrafa..
yanmanın bedeli  dağılmış
vücuduna annesinin dizinde
nefretinden önce kokusu geliyor aklına
bırakıp giden sevgilinin...
Yaralı naziresi kışa hazır değil valizi.
Karlar erise de çatısında adına münhasır  her kelime, sevimlidir.

Hazır pastası üzerinde üflüyor mumu. televizyonda romantik komedi hislendi
yine yazık desen ağlamak üzere pencere gölgesinde sardunya  buluştuğu şehir
kalabalığın arasında evlendi mi
acaba  özlemin ismi zikri fikri belli değilse de acıtıyor daraltıyor nefesi dünden belli
meselesi 
©ebrulimsi_