İsmin hâlâ buğulu camımda kazılı, ne kışı sildi adını, ne yazı.
Damlalar düşüyor isminin arasından, onlarda biliyor, her harfte gizli bir sızı.
Kapımın arkasında hırkan asılı, bir kış ayı dönersen giy, ısıtır kışını.
İçinde sen yoksan, nasıl ısıtır beni bir köşk, bir yalı.
©zeynepizm
Z