Bazen aynaları kıskanırım, senin yüzüne sahipler diye.
Bazen seni, senden bile kıskanırım.
Taktığın kolyeyi bile,
Ben değil de o dokunuyor sana diye.
Artık kıskanmam ne seni ne de gülüşünü.
Attığım iki kürek toprak, biraz da taze gülünü.
Akşamları rahat uyuyamasam da olur,
Benim için uykusuzluk olur.
Gecelerin adamı değildim senden önceki gecelerde,
Lakin durmadı ne kalbim ne beynim birlikte.
İnsan, insanı içinde hisseder mi?
Ben ettim,
En derinden de derinde.
Hissetmek kolaydı da o hissi öldürmek zordu.
©gurkandd
G