Üstümde geçmisin hüznü var
Zamana yenilmiş ruhumla karşılaşıyorum aynada çok zaman
Yüzüme bakamıyorum aynada
Aynada yüzüme bakamıyorum
Saclarıma düşmüş beyazlara alışmaya alışıyorum
Yüzümdeki kırışıklıklar iyice belli olmaya başlamış
Yüreğime düşmüş kış soğugunı eritmiyor dışarıdaki bahar
Yavas yavas herşeyden vazeçiyorum
İçtiğim çayların sayısı çoğaldı bu aralar
Belki diyorum yüreğimdeki kış soğuğunu alır
Nafile
O kadar soğumuş ki yüreğim
Kimbilir belki de en sevdiklerim buz atmıştır o soğuğun ortasına
Bilirim
Sevdiklerine ömürlerini verirler
Sevmediklerine bir çay vakti yoktur
Ve ben yine durmadan kanayan yaralarımla savaşacağım
Yaralı yaralı koşacağım gücüm bitene kadar
Arkamdan dökülecek bir bir o yalancı gözyaşları
Anlatmazdı diyecekler bir sohbeti çok görenler
Ve ben ahlar bırakacağım ardımda birgün
Ve bir sandık dolusu kalp kırıklıkları
©yorgunsr
Y