Dili benim berberim.
Bütün usturaların üstadı.
Sura üflenmeden kesti boğazımı.
Bütün iyiliklerim oluk oluk aktı gömleğine.
Çıldırmış bir kadın kadar naif.
Yutkunan babanın son meteliği.
Cebi delik bin dokuz yüz doksan dokuz.
Sakalları teknolojiye meydan okurcasına.
Anakronik eserlerin saflığıyla.
Balçıkla sıvadığım güneş yaktı devrimi.
Nevrim döndü babam sessizce ağlarken.
Annem sevdiğimmiş meğer şimdi toprak.
Veda bile etmedim, alçalmış insanlığıma.
Her kelimenin yokluğuna karıştım.
Sessiz müziklerin yolsuz enstürmanlarıyla.
Bir varlık çıksa karşıma , bağırsa suratımın yalnızlığına.
Altı nokta sekiz büyüklüğünde.
Burnumun direği çökse , bir insan kurtulsa.
Ve tek umut yaşamaksa.
Ölmek istemiyorum diye bağırmadan yaşasa.
Primini ödüyorum bütün garibanların.
Şimdi kovun beni bu yüzsüz diyardan.
Ve Ali Atay filmleri gibi mısralarımdan.
Eksik bir şey var mı diye sorgulamadan.
Şimdi kovun beni teni siyah çocuğun masumluğundan.
Bir kadından , bir adamdan ve yutulmuş her yalandan...
Şimdi kovun beni zengin kokan sofralarınızdan.
©mey
M