Yeşil örtünün üstünde, bir alev parıltısı,
Kırmızı gelincikler, açmışlar başlarını.
Mis kokular yayılıyor, her köşede tarlada,
Rüzgarın esintisiyle, dalgalanıyorlar yanda.
Çiçek yaprakları ipek, kadife yumuşaklığı,
Damlaları sabah çiyinin, inci gibi parlamakta.
Güneş ışığı vurdukça, renkleri daha da alevleniyor,
Kızıl bir deniz gibi, tüm tarlayı kaplamakta.
Uzaktan bakınca sanki, bir halı serilmiş,
Doğanın güzelliğiyle, gözlerimizi kamaştırıyor.
Arılar vızıldayarak, çiçeklerin üzerinde dolanıyor,
Tatlı bir nektar arıyor, kanatlarını çırparak.
Gelincikler, umut ve sevginin simgesi,
Kırılgan güzellikleriyle, kalpleri fetheden.
Onları görmek ruha huzur veriyor,
Hayata olan bağlılığı, her an bize hatırlatıyor.
Kızıl alevler sönmeden, güneş batana kadar,
Doğanın bu güzelliğine, hayran kalıyoruz biz de.
Gelincikler solmadan, anılarımızda yaşayacak,
Her baharda yeniden, çiçek açacak kalbimizde.
©hasanbey.
H