Kelimeler kafamın içinde sonsuzca dönüyor,
Duran bir tanesi bile yok, fırtına gibiler.
Ölümler artıyor, zihnimin içinde bir acı doğuyor,
İnsanların hepsi kör, sağır ve dilsiz gibiler.
Kızılgerdanın ilgisi üstümde değil gibi hissediyorum,
İçimdeki duygular milyonlarca ve milyarlarca kez ölüyor,
Neler biliyorum, bilgisizliğimi bilmiyorum,
Kafamın içinde yaşadıklarımı bir ben, bir de Çınarım biliyor.
Ben zaten neyim ki?
Başarısızlığın vücut bulmuş hali,
Daha kendini açıklayamayan,
Herkes tarafından sırtından bıçaklanan.
Sırtım hep delik deşik oldu,
Göğsümde ise iki delik varoldu,
Onca akan kana, yaraya rağmen,
Göğsümdeki üçüncü yara da senden oldu.
Kızılgerdanım, nedir amacın?
Var mıdır benim kanatlarımı kesmek için bir hırsın?
Neden benim yanımda hiç konuşmazsın?
Beni bu şekilde düşüncelere boğarsın?
Mektuplarıma hep geç bakarsın,
Yoğunsun diye düşünürüm, ne yaparsın?
Bunca hayatını ne için harcarsın?
Yoksa düşündüğüm kadar zarif bir kızılgerdan olamazsın?
Ah, kafamın içindeki düşünceler,
Tanrının keskin bıçağı gibi kalbime saplanıyorlar,
Ceza mı bu çektiğim, ama ne için?
Tanrım, bu insanlar bana neden bunu yapıyorlar?
Ben hak etmez miydim senin nazik sevgini?
Ben hak etmez miydim senin huzurlu ilgini?
Ben sadece bir köpek miyim senin gözünde,
Boyunu eğip beklemesi gereken bir köle?
Kızılgerdanım olacak benim dördüncü katilim,
Bunca cinayetlere doymamış benim acımasız sahibim,
Ah Kızılgerdanım, sende aynı benim sahibim,
Onun gibi kırıcı ve umutsuzluğa düşürücü, ben bir itim.
Of, başım ağrıyor düşünmekten,
Konuşacak kişi yok, çıkamıyorum dertlerin elinden,
Bunlar kimin suçu, nedir benim çektiğim?
Kurtarsaydım beni Kızılgerdanım, sevdiğim...
Bir tek ben mi severim seni,
Korkarım hislerimi söylemeye, senin sesin sanki bir ninni,
Ne zaman anlarsın beni,
Söyle de bileyim en azından hepsini,
Ama yok, sevmekti benim suçum,
Sen korkunç kişiliğini zarif görünüşünün arkasında saklıyorsun,
Sanki anlamıyorum,
Beni içten içe manipüle ediyorsun.
Hayallerim tekrar döküldü aylar sonra,
Belki de yoktur bu aşktan hayır bana.
Siktir et aşkı, umutları,
Benim gibi yoktur izleyen bu bulutları.
Nerden bileyim ben bunların olacağını,
Geçmiş zaman üstünden, olaylar alır aklımı.
Kafam karışır, anlamam dediklerini,
Yalan mı, hakikat mi güvenemem ki?
Manipülasyon mu, gerçekten mi bir seyler oldu,
Sana olan güvenim tuz buz oldu.
Kızılgerdanım, neden bunlar oldu?
Sanırım sensin artık bana bir açıklama borçlu.
Birkaç gün olamayacağını söyledin,
Başına bir şeyler geldiğinden bahsettin.
Cevap veremeden, çekip gittin,
İçimdeki soruları benimle beraber bıraktın ve gittin.
Ne diyeyim ki ben sana,
Karşılık mı vereyim sana silahlarla?
Vereceğim, burası Çanakkale sonuçta.
Ya savaş kazanılacak, ya da kendi yoluna.
Bu zamana kadar bu savaş değildi benim için,
Kalbimdeki bu saf iyiliği sen eritttin.
Zavallı aciz halinle beni de etkiledin,
Ne idüğü belirsiz cılız bir şeydin.
©vult.atlas
V