Yeşil bir ormana benziyor yaşam.
Gündüzlerin sonu oysa ki akşam.
Düzlüğe güvenip tedbir almazsan.
Önünde misal var: Memâlîk-i Şam.
İbrete tabidir yaşanan geçmiş.
Gelen simaların tamamı göçmüş.
Rüzgara kapılıp,menzil bulmazsan.
Sana da denilir "Koca bir hiçmiş."
Küçücük tohumdu kocayan çınar.
Gün gelir tek damla akıtmaz pınar.
Edeple Cihana timsal olmazsan.
Gömüldüğün mekan,cismini kınar.
Namzetiz geçmeye dünya hanından.
Yolculuğu biten geçer yanından.
Ektiğin buğdayı varıp yolmazsan.
Nasipsiz kalırsın elbet unundan.
Fani olan beden sanma ebedi.
Kabristan sakini hep canlı idi.
Gönlüne sevgiden saray kurmazsan.
Esamen okunmaz biter ivedi.
©ibn-ulvakt
M