Kökleri gökyüzünde,
Çiçekleri yeryüzüne açan ağaçlar.
İkisi arasında hayatlara ,
Şifa veren o büyülü görüntü ve kokular
Bunların arasından kopan bir fırtına
Savruluş onların hızında
Sanki parçalarıymışız misali
Belki de onlarız gibi
Bir kavuşma anı hiç olamadığı kadar yakın
İki saniye sonrası vuslatmış gibi
Çalan rüzgar çanları bu haberi haykıyor sanki
Doğanın teması buna uygun dizayn edilmiş
Sesleri hislere göre değişime girmiş
Bizimle bir karışmış ve sonsuzlaşmış gibi
Gördün mü ?
O kadar bağsız değiliz hayata karşı
Sandığımızdan bağlıyız
Hiç olmadigindan fazla titrerler üstümüze
Bizi savurmaları kötülüklerinden değil
Bizi birleştirme çabalarından
Birbirimizi anlatma isteklerinden
Bunu görmem bir süre aldı hayatımdan
Senden daha da alıyor
Sen gör diye esiyor şimdi bu rüzgar
Hadi tanış onunla.
©cepheusya
C