Gözler kör olsa da, evlat bilir annesinin izini,
Sen gidince, dünyadaki tüm kokular yasaklandı bana.
Anne kokusundan daha güzel bir koku yoktur çünkü,
Özlemle doluyum, o güzel kokunu arıyorum, anne nerdesin?
Her zaman oradaydın, baş ucumda bekleyen,
Ninniler, masallarla beni uykuya daldıran.
Ağladığımda susturur, gözyaşlarımı silerdin,
Şimdi göz yaşlarımı silecek kimsem yok, anne nerdesin?
Sensizlik Sensiz'liğinde yaşadım, sensizlikle boğuştum,
Sen gidince, senden ayrı kalmak çok zor geldi.
Evladına kucak açacak artık kimsesi yok,
Bu sensizlik yüreğimi dağlıyor, anne nerdesin?
Kuşlar bile annesiz mavi göklere kanat çırpamazken,
Nefessiz kalırcasına şimdi evladında sensiz nefessiz kaldı.
Her zaman sen kol kanatken evladına,
Sensiz uçacak kanadımda kalmadı, anne nerdesin?
Her daim sen evladının başucunda olurdun,
Şimdi evladın geldi baş ucuna, bir Fatiha, üç İhlas okuyor.
Senin o tertemiz güzel ruhuna,
Baş ucundan ayrılmak çok zor geliyor, anne nerdesin?
Gözlerim ıslak, kalbim sensiz, ruhum yorgun,
Her sabah seni arıyor, her gece seni bekliyor.
Sensiz geçen her gün, bir ömür gibi ağır,
Anne kokunu özledim, anne nerdesin?
©hasanbey.
H