Seni sevmek öyle sandığın kadar kolay değil.
Hele ki sevmeyi sensiz yapmak,
hiçte kolay değil.
Severek tüketiyorum benliğimi.
Bir seni besliyorum şu zülal kalbimde.
Halbuki her şey tükenmek uğruna.
Aklım uvuzularına kadar tükenmek uğruna.
Kelimelerim sonra.
Kelimeleri tükettim severken.
Onlarında canını yaktım,
Onlarada yalan söyledim.
Hep soyuttu kelimelerim benim.
Somut cümlelerim olmadı ki.
Sen ki soyutken,
Kelimelerimi somutlaştıramadım.
Bir kaç anı, hatırayı konuşturdum.
Ama nafile.
En sonunda yine tükendiler.
Sen bunca zaman bana nedenini sorarken,
Ben önüne defalarca tükenen cevaplar koydum.
Soluklanmadan,bıkmadan,usanmadan tükettim hemde hepsini.
Bak gör şimdi ne haldeler.
Toplanmamış bir oda, ben ve hayat.
Sen ve sonrası.
Buruşturulmuş, atılmayı bekleyen kağıtlar var.
Sigaranın parçalanmış izmaritleri duruyor sonra.
Üşümüş, dağınık battaniyeler var.
Tükenmiş,tüketilmeyi bekleyen çok şeyim var.
Bir sen var ama,
Asla tükenmeyen.
Sonsuzca beslenen.
İçimde tükenmişlikler kadar büyüyen bir sen var.
Yani,
Sensizken seni sevmek.
Hiçte kolay değil.
Değil.
©yildizlara
Y