gemiler yanaşıyor, sığ sular yarıyor bağrını.
iki mavinin arasında yaşaran gözlerime ilaç
gerçeküstü zaman perisi varlığın.
kendine attığın adımlarda kendine geldiğini gördükçe,
arayışların bir bir umutsuzluğa varacak.
bu doğru!
aşk, huzurun bir kaç apartman altında,
sokak girişinde.
sanrılar ağrıyor, ben saçlarına dolamışım parmaklarımı,
iki dünya arasında sesleniyorum ruhun ruhuma ilaç
sesin, ciğerlerime nefes kadar değerli.
sevmeden ve paylaşmadan,
bu yanlış!
bir dilek ağacı gibi kollarına sarılsam,
nehir kenarında.
©hayyam07
H