KÖMÜR

Kömür kokardı geceler.
Soğuğa sevdalıydı ateşim.
Sevmişliğimle tutuşurdu kelimeler.
Yanardı seninle geleceğim.
Oysa şimdi adını bilmediğim.
Sevemediğim bir şehirdeyim.
Nereye gitsem aynı yüzler.
Çaresizlikle iç içeyim.
Geçmiş zaman kalıplarıyla hatırlıyorum.
Geçmişin ötesine geçemediğim anlarda.
Hayatın bizi getirdiği eşikten bakıyorum.
Bakıyorum aynalara sensiz defalarca.
Ömür zararıydı nedenler.
İki hayatı ayıran,kuruntu bahaneler.
Aşk pahası unutulmuyor gidenler.
Tek hatırası,kanıyan umutlu sevgiler.
Oysa biz eskiyen bir film olmuşken.
Şimdi aynı alışkanlıklarla demlidir hüzünler.
Korkular mesken,yürekler susmuşken.
Aynı limanlara demirlidir rotasız gemiler.
Küçüldükte büyüdük sanki.
Mutluluğu nasıl da terketti düşler.
Özledikte anladık mı sanki ?
Sevgiyi nasıl da ziyan etti sevgisizlikler.
Oysa şimdi adını bilmediğim.
Sevemediğim bir şehirdeyim.
Yarını duyulmayan şarkılarla yazıyorum.
Yazıyorum hiçliğe bir kaç sözcük daha.
Kömür kokmuyor artık geceler.
...
F.Y