Edebî utanan bir sevdam yıkanmış duygularım
senden başkasına gözlerim ama
benim mukayese ettiğim seninle göz ettim yolculuklara sen ilkim ve son iklimisin
bu yazgının bu şehrin son alıcısıyım ben de
sen den çok şey öğrendiğim zamanların iz düşümüsün..
Açık kapım dönüp dolaşıp sana uğradığım
bir ev, yuva düşündüğüm de; içine
seni sıgdırdım sadece o eve
sen yakıştın baş köşede hazır koltuğun...
Aile içinde küme olduk bir arada bütün..
Sevilmek nedir bilir miydin ki daha önce...
Artık şanslısın bence ! ben de tabi
senin tarafından sevindiğimi bildim.
Merdivenden inerken aşağıya ellerimi
tuttun ellerini tuttum. düşecekken tam
Sen ûtüsü bozuk kırışık cümlelerimi
düzeltmiştin.. kaç ağıt yaktım sensizliğe
mersiyeler dizdim düzine düzine
demetledim yokluğun taziyesini bağışladım
şiirlere ..duymadın mi hiç bu
sesi de çınlamadı mı kulağında..
Külfetini ödeyebilir sin ki! şimdi bu fedakarlık
vefa nın hakkını verme! karşılık beklemedim
dedim ya ben bu sızı ya ömür verdim.
Gözlerinin karasına kömür dedim.
Mührünü yazdım yalnızlık karşılığında
sözleşmiştik biz seninle imzaladık
bu kaderin mükafatı sensin.
mükafatın kimdi! peki
Dudaklarım titrek ısıt bakışlarınla..
bilmediğim yalanlardan arındır beni.
Hadi dönsün rengine denizlerde
kavuşsun dalgasına...kalbi atması için yeniden gölün sana ihtiyacı var bizimle
tenhalarda kaybolur aydınlık bulur......
Dağlarda gezen gelinciği avcı vurur
koruyalım onu .sulayalım yağmuru da
kuraklığı bitsin yağsın
Sağanak üzerimize damla damla
bereketi dağılsın yer yüzüne düşsün...
©ebrulimsi_
E