Bir dünyam vardı kömür kadar kara,
Baksan içeri göz gözü görmez anla.
Ruhum terki diyar eylemiş bedenimi
Yaşar sanarlar beni hala daha...
Zaman su misali aktı geçti,
Baktım yıllar beni es geçti.
Bu karanlığın bana kattığı neydi?
Bilirim koskoca hiçten başka değildi...
Dünyam aydınlansın dilerim lakin,
Bilrim biraz zordur bu dilediğim.
Dermanı olmayan dert yoktur dedim,
Bulacağım diyerek çare aramaya giriştim...
Kömür karası dünyama bir güneş lazımdı,
Onu bulmak sanmadım ki kolaydı.
Bana güneş olacak düşündüm kim vardı,
Benden başka güneş rolüne kim razıydı?
Kendi dünyamın güneşi oldum,
Bana atılan her halatı tuttum.
Birkaçı koptu geri çukura uçtum,
Ama güç de olsa bataktan kurtuldum.
Meğer sandığım kadar kara değilmiş dünya,
Baktığım pencere kirliymiş biraz yalnızca.
Bir bez aldım sildim önümdeki camı,
Resmen bir anda dünyam aydınlandı...
Yaşam belirtisi var şimdilerde bende,
Can geldi resmen yeniden bedenime.
Kendi kendimi öldürmüşüm de,
Benim haberim yokmuş meğerse...
Ey dertlerinden kurtulamayan kardeşim!
Bilirim dünya biraz fazla çetin!
Lakin şunu bilmeni isterim,
Yaşam sorunsuz olmadı olmayacak,
Onu böyle sev,
İnan gözün gönlün açılacak!..
#birdeli
B