Telefonda sesin, bir şarkı gibiydi,
Konak'ta buluştuk, aşk yolunda yürüdük ele ele.
Alsancak'a uzanan adımlarımızda,
Midyelerin tadı, kalbimizde bir lezzet.
Sahilde kampta, el ele oturduk,
Birbirimize baktık, aşk ile dopdolu gözlerimiz.
"Haydi midyeleri yiyelim," dedin,
Nazik ellerinle, sevgiyle besledin beni.
Nasırlı ellerimde, sevginin sıcaklığı,
Midyelerin tadında, bir ömürlük mutluluk.
Simit parçaları, martılara ve balıklara sebil,
Sevgi dolu kalplerimizde, bir huzur dili.
"Garibanlar diyarına gidelim," dedin,
Sürprizin merak uyandırdı, kalbimde bir heyecan.
Limandan vapura bindik, karşıyakaya vardık,
Yamanlar Mezarlığı'na, el ele adım attık.
Dualar ettik, ruhlara fatiha,
Sevgi ve saygıyla, andık bu garipleri.
"Bak," dedin, "burada gıybet yok,"
"Susmuş dilleri, mezar taşlarında yankılanıyor."
Dünyalık hırslardan uzak, sessiz bir mekan,
Herkesin nasibi, yazılmış alnına.
Fani dünyada kalan hayaller ve istekler,
Mezar taşlarında gömülü, hüzünlü bir sessizlik.
Anladım ben seni sevgilim,
Sürprizinden aldım bin nasihat.
Sevgi ve saygı dolu bir hayat,
İşte gerçek mutluluğun anahtarı.
Yamanlar'dan Konak'a, sevgiyle el ele,
Bu güzel günün anısı, kalbimizde sonsuza kadar.
©hasanbey.
H