Ağaçlar döküyor yapraklarını bir bir hüzünle.
Biz de belki onlara özeniyorduk,yok oluyorduk seninle...
Bu mayhoş ay ışığı altında kayboluyorduk sessizce...
Sahi ne zamandır duygusuz yaşıyoruz biz?
Gören de diyordur heralde,
Ağzına pranga vurulmuş,duyguları dilsiz...
Insan değil mi bu yaşıyor bir şekilde.
Çoğu zaman farketmiyor,zaman geçiyor habersizce...
Hayalleri yok eder mi dışardaki insan?
Ya da her insanın içinde var mı konuşamadığı bir lisan?
©garam
G