G

kopardım cicegi

çok vedalastim seninle bugüne nasipmis gitmek
bulunmaz hit kumasi değilmişsin
sensiz de yasabiliyormuşum eksilmeden
olduğumdan daha güclü omuzlarım dimdik
gidiyorum ayaklarımı sürüyerek değil
adımlarımı sağlam basarak
arkama gelirmi peşimden diye bakmadan
gelsende degistiremiceksin hicbirseyi
ayak direntmiyorum alnima yazılan yazıya
yapamazmisim bana nefretle bakan bir adamla
yüküm zaten ağır taşıyamam tek başına
bana merhametle bakan gözleri ışıldayan
yüzünde gülümseme olacağım biri lazım
işte o adam sen değilsin
ne kadar önemli olursan ol
ben çizdim üzerini kara kalemle
koparmiyorum kabuk bağlasın yaralarim
zamana bıraktım iz bile kalmasın senden geriye
benden tek kelimeyi esirgeyen sana
sayfalar dolusu şiirler yazmayacağım
böyle bitmemeliydi demeyeceğim
bundada bir hayır vardır
sen beni sevgimi aslında hiç hakketmemissin
gördüğüm gibi değilmişsin
aslında kopmak istemediğim sen degilmissin
ben seni çok güzel sevmişim
kim elleriyle büyüttüğü çiçeği koparabilir
öyle güzel sevmiştim ki seni
öylece bırakıp gidemezdim
dedim ya kim elleriyle büyüttüğü
çiçeği dalından koparıp soldurabilir
ben o çiçeği koparip
bir daha kapağıni acmayacagim
kitabın ortasına yerleslestirdim
ne kokusu kaldı nede eskisi gibi canli
©gökçekız