Bulut sevda'mın gözyaşı'dır
işleyen ilmik ilmik yalnızlık'tı
İçimi yakan hasret sönmüyor
asi ve mert'tir bu yaralarım
Çünkü dayanacak gücüm yok
gönlüm bir güzel'den bu yana
ben yanlış kişiye sevdalandım
ne gelir gayri çaresiz elimden
Ölmeden mezara koydun beni
öyle çok sevdim'ki ben seni
anlatmaya ne bir kelime yeter
unutamam dünya bir yana gözlerini
O gidişin varya sarstı kalbi mi
uykudan etti hayalin gitmez mi
yaşıyorum hiç yoktan tanınmaz
halde soruyorum kendime ben mi
Bu yoksa perişan bir divane
ruhum acı derman yâ bilene
oda sevmeyi oysa umut edip
tekrar sarması şu yüreğine
Koparma bu sevgi ikimizin
değersiz bir pul ah değil'ki
bu şiir sana yazdım özlemle
hasret son bulur çünkü gelir'ki
Ama yok işte nerde gelmiyor
benim sevgi'mi hiç görmüyor
yazık aşkım soldu bir yaştan
yalnızlık almış başını gidiyor
C