A

KOPMAK

Yakında ölür kiraz bahçelerinde oynaşan
çocuklugum
Damarlı mermerler gibi ihtişamlı
Örersin sende duvarlarını
Ve uyanır yeniden biliyorum
Kiraz bahçelerinde oynaşan çocuk
Birazdaha büyümüş birazdaha az gülen
Sevindirip korkularını
Kalemler kıran zorbalara teslim et
Kaçamayız artık bu yangından
Susamayız artık ateşin intikamına
Çürümüş bir nar çokluğumuz
Tam ortadan kesilip
Yan yana unutulmuş bir elmayiz
Ne biriz artik ne iki...
Batur Osmanağaoğlu