Küt ağaçların en durgun gecesi bu
Parlayan bir ışık var
Çalışan bir hızar olsa keşke
Belki bir deste alır
Ve sesler
Damarları dile geliyor ağacın
Yaprakları, yağmur damlaları
Âma düşmeden eriyolar
Hava vermiyor havaya
Hırçın kırmızılar altında
Zarif kıvılcımlar arasında
Baltadan, keserden korkar iken
İple çekiyor kederden
Bir şey bekliyor
Gökten ve yerden
Bir damla su
Veya içi umut dolu bir hortum
Ya da pelerinsiz bir kahraman
Bir siren sesine muhtaç
O besteye aşık
O beste ise onu neşelendiren değil
Son uykusuna yatıran
Ninni olacak
©kuğu
K