Fark etmedim mi sanıyorsun ?
İnsan sevdiğinin ağzından çıkana değil
Kalbinden akana bakar
Senin kalbinden akan oluk oluk acı
Benim yüreğimi zehirler oldu
Ben o acıyı bilinmezlik sanıp
Gönlümü susturmuştum
Oysa senide zehirlemiş
Can acısı çektirmiş
Sırf yük olmamak için
Yalanlar söylemişsin
Anlamadım zannetmişsin
Halbuki hepsini biliyorum ben
"Bu ne utanmazlık" deme lütfen
Sen benim için yalan söylediysen
Ben ikimizin adına yüreğimi
Kor alevlere emanet ediyorum.
Belki cayır cayır yanıp küllerinden doğar
Belki de külleri gökyüzüne savrulur
Bak yine bilinmezlik içindeyim.
Ne için yahut kimin için olduğunu
Bilmekten öylesine yoksunum ki..
Ama ne olursa olsun artık
Bir kere tutuşmuş bu yürek
Ne sana ne de bana yara olsun
Gönül yarasına merhem bulmak zor
En iyisi yansın
Yansında bir daha doğmasın
©maviler
M