Buğulu camlara ismini yazdım
Sende beni gerçekten seviyorsun sandım
Söylediklerine ne yazik ki kandım
Şimdi ise kendimle cebellesiyorum
Ben unutmam unutur sansanda
Sen unutursun eminim bir haftada
Aldırma ben alışkınım bu durumlara
Unutulmak nedir bilirim ama unutmam asla
Her geçen gün durgun ve sessiz oluyorum
Adete kendimle tıp oynuyorum
Başkasına değil kızgınlığım benim derdim kendimle
Neden bu kadar empati kuruyorum herkesle
Benim bu cesaretim körlük aslında
Kendi ayağıma sıkıyorum giderek
Ne kadar az yara alırsam
O kadar sıkıca bağlanıyorum değmeyenlere
©kadereinat
©kadereinat
N