Ben yumuşak bir toprağım sanırım yağmur damlası dahi içimi delip geçiyor
Bir ıslaklık kalıyor geriye çamura bulanıyorum zaman geçiyor izler geçmiyor
Üzerim de oyuncağını unutan çocukluğa borcum var yıllardır bağrım da yatıyor
İradeye tabi ayaklar ezip beni geçiyorlar hayatım dan tek yol bu sanılıyor
E