Insanlık yok oluyor üstadım herkes kör,sağır ve dilsiz.
Yüreğim feryatlar içinde çırpınıyor.
Cocuklar ölüyor bir köşede, gece vakti insanlık uyuyor derin derin uyuyor. Haykırışlar hapsolmuş bedenimde.
Yağmur damlacıkları birer birer susamış yeryüzünü kana kana doyuruyor ama INSANLIK kana vahşete doymuyor.
Toprak kan ağlıyor yeter üstüme dökülen kanlar diye. insan aç, susamış, öfkeli ve yorgun yüreklerle
Yağmurun altında feryatlar içinde çırpınıyor...
©serkan...
S