O

kör ressam

Hatıralarında boğulup mazinin
Tekrar ve tekrar aynı sarhoşluk
Hali Değil bu kafamı döndüren
Geçmiş seni tanımlamanın ilk adımları
Senden yola çıkıp genişliyor
Her mekanda ve zamanda aşk kavramı
Zaman aktıkça değişmiyor mesafe
Yollara ve ihtimallere bel bağlamadım hiç
Hiç düşünmedim ellerimizi iç içe
İmkansızı koydum ortaya
Üstünede cebimde Daha ne varsa
Yıldızları sever gibi oldum uzak ve parlak
Yoktu içimde kıpırtılardan daha fazla
Hiç bakamadım ya o gözlerine
Yalancı olmak pahasına içlerinde eridim
Kulaktan duyma arzularla çalkalandım
Mehtabın ışığında soğuk kış akşamları
Ansızın fırlamamın cezası evden
Titrerken bedenim sahipsiz sokaklarda
Paralel evrenlerin yaşantılarını yokladım
Dalamadan optimist hayallerimin sularına
Oksijensizlikten boğuldu çırpınıp zihnim
An geldi kanımı kaynatan bedenin kıvrımlarından
Akşam esintileri gibi dokunup geçtim
Meleklerden daha az melek değilsin
Ve tüm insanlardan büsbütün ayrı
Kontrolümde olmadı hiçbir zaman
Belki de göklerden geliyor bu çağrı
Bitip tükenmeyen karanlığımda
Alışkanlık eseri elim kalemle buluşuyor
Umarım daha çok yaklaşıyorum
En doğru resmimi çizmeye
Talihsiz kör bir ressamım ben
İçinde yaşamak istediğim resimler çizerim
Kırıldıkça kalemim, azaldıkça sayfam
Daha çekilmez bir adam oluyorum
©opapa