Kördüğüm

Kuru kelimelerim var,dilimde ıslatamadığım.
Hecelere batırıyorum kalemimi,
Nemli nemli işliyorum hislerimi deftere.
Her defasında seni anlatmak istiyorum. Seni anlatmaya en güzel nereden başlanır bilemiyorum.
Kafiyeler yetersiz, mısralarımsa hep yarım kalıyor.
Aslında sen yazdığım en güzel şiirimsin.
Bin bir gizem barındırıyorsun içinde,
Yol bulmak zor sende.
Ses yok, nefes yok,
Hep çaresizlik içinde.
Ey benim sol yanım, aklımda olup ta, yanımda olmayanım.
Yıldızsız gecelerdeki ay ışığım.
Bir yol göster ki sana varsayım,
Damla damla sel olup gönlüne akayım.
Her ırmak mavi ile beyaz arasında kendi gök yüzüne yaşlanırmış derler.
Ne dersin, gökyüzüne biraz mavi,
Biraz da beyaz yazalım mı?
Gereğinden fazla sevgi katılım mı hayal hanemizden geleceğe...
Sen kardelen çiçeği gibi, kışta geldin gönül bahçeme...
Öyle bir sevdasın ki, ruhum sana doymuyor.
Böylesi bir aşkı zihnim dâhi almıyor.
Ne ara aklımdan, gönlüme düştün bilemedim.
Kördüğüm oldum, kördüğüm oldum seni bir türlü çözemedim.
Özleminle her an, tir tir titriyor, hasretinle vuslatı bekliyorum.
Nasibim, kısmetim,
Helal bahçemin gülü sen isen,
Seni gönlüme, seni ömrüme,
Ab-ı hayat diye serdim,
Ab-ı hayat diye serdim

A.Blky
©vurgun