Kozasından ayrılan bir kelebeğin sevinci kaplardı içimi
Ne güzel bir gün olurdu,
Ne güzel bir gül kokardı her yan.
Baska nasil anlatılabilir ki bu dunyaya ait olmayışın..
Bahar gelirdi iste değince topraga kanatların.
Bırakıp gittiğinde ait oldun yere, geride ne kaldı dersen bu şehirde?
Yıkık, dökük sensiz bir virane.
Yok olup giderken yasama sevinci
Nasıl kabullenir insan güzel şeylerin gidisini
Nasil susturur çığlık çığlığa kimsesizligini?
Çaresiz ..
Yılgın kırgın bir hayat sanki kördüğüm
Varlığı farkedilmeyen ben ..
Söylesene sevdigim bu kaçıncı sensiz öldüğüm..
©serdars
S