( Değerli kardeşim sarıı için söylemeye çalıştım umarım beğenir paemia aileside tabi )
Yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten
alışırım da alışkanlığımı kaybederim diye
yalnızlığın korkunç uğultusuyla her sabah
kalbimde bin özlemle uyanırım diye
sonradan terk edileceğime baştan vazgeçtim..
Yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten
aşkın güzelliğinin vazgeçmekte olduğunu
savunan şaire hak verdim anladım o dizeleri
o şiirin nasıl yazıldığını hissettim içselleştirdim.
Sinema çıkışlarında o yağmurlu havalarda
seninle hiçbir şey paylaşmayacak olmam
beni fazlasıyla benden etti uyuyamadım ağladım
candan geçemedim canana varmak için
sen de canını katmadığında ölürüm diye
geride bana yaşayacak can kalmaz diye
yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten
aslında aşık karşılıksız severdi eğer aşıksa
gerçekten vurgunsa önce kendi fedakarlık yapardı..
Ama ben yapamadım korktum kaybetmekten..
Oysa seven bunlardan da geçerdi sevseydi
demek ki sevmedim canımdan geçemediğime göre
yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten..
Şu şiir yazılacağına ellerini tutsaydım
bu kelimeleri sarf edeceğime burada
seninle sımsıcak sohbetler etseydim
yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten
sen de kendini bende kaybedecek özgüveni vermedin..
Sen alırsan sendeyim de ne demek
karşılıklı çaba ve biraz da emek
iki ömrün kesişim noktasında buluştururdu Aşk'ı !!
yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten
zaten benim değildi..
Bana ait hissetmedim bakışlarını
Aşk'a ipotek etmedin cümlelerini
bana ait birşey bulamamaktan korktum
yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten
her gün yeni baştan bir daha sevmekten
tenim bıktı canım yandı yoruldum avunmaktan..
Yüreğim yetmedi korktum kaybetmekten
zaten benim değilmiş o yürek..!!@@
©emre_baran
E