Korku bir canavar gibiydi, pusuda bekliyordu beni, Her köşede, her gölgede, ürkütüyordu yüreğimi. Gözlerim karanlıkta kaybolurken, içimde bir fırtına, Cesareti arıyordum, koruyacak bir kalkan gibi.
Cesaret bir kalkan gibiydi, koruyordu beni korkulardan, Güç veriyordu bana zorluklara karşı. Bir savaşçının göğsünde parlıyordu, Umudu, direnci, içimdeki ateşi alevlendiriyordu.
Korkuyla yüzleşmek, cesaretin zaferiydi, Gözlerimdeki titreyen ışığı güçlendirmek. Her adım, bir meydan okumaydı, Ve cesaret, yüreğimde büyüyen bir çiçekti.
Karanlıkla dans etmek, aydınlığa doğru, Cesaretin kanatları altında uçmak. Korku bir zamanlar canavar gibiydi, Ama cesaret, içimdeki kahramanın adıydı.
©hasanbey.
H