Korkunun gölgesi çöker üzerime,
Karanlık bir sis, sarar her yanımı.
Sessizlik hakim, bir ürperti içimde,
Yalnızlık ve çaresizlik kaplar benliğimi.
Ama bir kıvılcım parlar içimde,
Cesaret ışığı, yener karanlığı.
Yolumu aydınlatır, umut verir bana,
Korkulara karşı koyma gücü verir bana.
Adımlarım titrek, tereddütlü ilerlerim,
Her adımda bir mücadele, her nefeste bir savaş.
Korkunun sesi fısıldar kulağıma,
Geri dön der, saklan der, pes et der.
Ama ben dinlemem onu, yılmam asla,
Cesaretin parıltısı yolumu gösterir bana.
Gücümü toplar, ilerlerim karanlığa,
Korkularımı yenmeye, özgürlüğe ulaşmaya.
Her mücadele bir ders, her zorluk bir engel,
Her engeli aştıkça, daha da güçlüyüm ben.
Korkularımı yendikçe, ışığa yaklaşıyorum,
Cesaretin ışığıyla, zafere ulaşıyorum.
Anlıyorum ki sonunda,
Korkunun gölgesi geçecek, karanlık sona erecek.
Cesaret ışığı kalbimde daima parlayacak,
Ve ben her zaman özgür olacağım, korkusuz yaşayacağım.
©m4m4mh
M