Giden gitti.
Kalan ise, kaldı olduğu gibi.
Oysa ki kalan,gidenden daha çok acı çekerdi.
Bunu, giden nereden bilebilirdi ki.
Eğer her giden kimse bunu bilseydi,
Yine de gider miydi?
Hem de hiç arkasına bakmadan.
Hem de arkasında bıraktığı kişiyi hiç umursamadan.
Bu yüzden korkar oldu hep birileri,
Çünkü giden birini özlemek,bir insan için yeterli değildi.
O an içini sadece hasret değil,bir boşluk hissi de ele geçirirdi.
Bu yüzden kalan,gidenden daha çok acı çekerdi.
Korku da böyle bir şey aslında;
Terk edilmek gibi.
Özlediğin birini hiç görememek gibi.
Yarım kalan bir veda gibi..
©ruhumsiir
B