Korkuyorum hem de çok korkuyorum
Toprak altında zifiri karanlıkta
Kimsesiz kalmaktan korkuyorum
Korkuyorum acı gerçek olan olan ölümün aniden gelmesinden ve korkuyorum ölümün her türlüsünden
Evet evet korkuyorum ölümden
Sevdiklerimi bir daha görememekten
Dayanamam böyle acıya
Korkuyorum hayatın tatlı rüyasındayken acı gerçek olan ölümle uyandırılmaya
Ama yaşamdan da çok korkuyorum Yaşamın çakal oyunlarından
Yaşamın pes ettirici olmasından
ve ben yaşamı çok severken ölüme hasret bırakılmaktan korkuyorum
Yaşamla ölüm arasında ki o ince çizgi söylermisin ölümden bu kadar çok korkarken ölüme hasret bırakılmak da ne ?
Yaşam sana sesleniyorum
Bıkmadın mı kırıp dökmekten ?
Bıkmadın mı mutsuz bırakmaktan ?
Bıkmadın mı karanlığa mahkum kılmaktan ?
Bıkmadın mı ölümden önce nefessiz bırakmaktan? ve sen yaşam böyle zorlaştırıp mutsuz bıraktıkça ben en çok ta ÖLÜME bağlanmaktan korkuyorummm..
G